بلاگ

بازی‌های ویدیویی خیلی مفرح هستند؛ همه این را می‌دانیم. ولی چرا مجاب کردن خود به ادامه دادن بازی‌هایی که نیمه‌کاره رها کرده‌ایم، بسیار سخت است؟‌ این سوالی است که ذهن من را مدت‌ها به خود مشغول کرده بود، ولی اخیراً توجهم بیشتر به آن جلب شده است. در لحظه‌ای که در حال نوشتن این مطلب […]

بهترین راه برای توصیف کتاب «آونگ فوکو» (Foucault’s Pendulum)، اثر اومبرتو اکو (Umberto Eco)، این است: «کد داوینچی» (The Davinci Code) برای آدم‌های زرنگ. «کد داوینچی» رمانی بود که سعی داشت با زیر سوال بردن یک سری از حقایق پذیرفته‌شده در تاریخ مسیحیت و اشاره به توطئه‌های تاریخی جورواجور، شما را شگفت‌زده کند، ولی مشکل […]

عشق احساسی جهان‌شمول است که تقریباً همه‌ی انسان‌ها (شاید به استثنای افراد روان‌پریش و کسانی که زیاد از نقطه‌ویرگول استفاده می‌کنند)، کم یا زیاد، آن را تجربه می‌کنند. عشق انواع گوناگونی دارد؛ از عشق مادرانه گرفته تا عشق میان فرزندان و والدین یا عشقی رمانتیک. هرکدام از این نوع عشق‌ها می‌توانند به‌نوبه‌ی خود وحشتناک و […]

همه می‌دانیم که هدف ژانر وحشت، ترساندن مخاطب است. این هدف می‌تواند به‌صورت مستقیم با تصاویر خشونت‌آمیز، هیولاهای زشت و تصویرسازی‌های آزاردهنده محقق شود، یا از طریق راه‌های نامحسوس و روانی، مثل پیش رو گذاشتن انتخاب‌های غیرممکن، پرسیدن سوالاتی که شب‌ها بیدارتان نگه می‌دارند و طراحی صداهایی که به لایه‌های زیرین ذهنتان نفوذ می‌کند. بهترین […]

جورج اورول و آلدوس هاکسلی به‌خاطر فراهم کردن دو پیش‌بینی کاملاً متفاوت، ولی به یک میزان دیستوپیایی درباره‌ی آینده مشهور هستند. به‌نوعی، بسیاری از بحث‌های سیاسی امروزه حول محور مقایسه‌ی هشدارهای این دو نویسنده درباره‌ی آینده می‌چرخد. همه از این می‌ترسند که مبادا کشورشان داخل مسیری بیفتد که اورول در «۱۹۸۴» و هاکسلی در «دنیای […]