بررسی بازی Aegis Defenders (2015) | معجونی دلچسب از سکوبازی دوبعدی و دفاع از برج

دیدگاه خود را ثبت کنید

1. Mosy گفته:

   مارس 18, 2026 در 5:19 ب.ظ

   خب من دو روز تو یه مرحله که باید کاروان اون دختر خوشگله رو همراهی کنی گیر کرده بودم و از همون موقع دیگه تصمیم گرفتم بازی رو ادامه ندم، ولی صرفا چون دوست نداشتم فکر کنم که از روی ناتوانی در پایان یه مرحله این کارو کردم، بالاخره رو همون درجه سختی هارد این مرحله رو تموم کردم و بعدش پاک.
   به چیزایی که این پایین نوشتم این ها رو هم اضافه میکنم:
   این بازی واقعا بد طراحی شده. یا حداقل اینجوری بگم که اصلا برای حالت تک نفره طراحی نشده. تو این مرحله آخری که بالا راجع بهش گفتم، بازی رسما پلتفرمری رو با دفاع از قلعه ترکیب کرده بود، یعنی یه قلعه متحرکی داشت جا به جا میشد و ما باید در عین حال که باهاش پیش میرفتیم، چیز میزای مختلف میساختیم که جلوی حمله ها رو بگیریم.
   خب این خیلی به نظر خفن میرسه، ولی ایرادات از اونجا شروع میشه که هوش مصنوعی بازی تو کنترل افرادی که پلیر در اون لحظه روشون نیست به شدت افتضاحه.
   بذارید بگم برای اینکه این مرحله رو تموم کنم چیکار کردم.
   اول که شروع میشه باید به سرعت با کاراکتر قرمز برید و منابع جمع کنید، و در حینش به یکی دو تا از دکمه های بازی ضربه بزنید تا یکی دوتا دیوار بسته بشن که جلوی دشمنا رو بگیرن.
   بعد سریع میام یه ترکیب اتش و یه سلاح ۳ تیر میسازم که جلوی دشمنای موج اول رو بگیره. بعد دوباره میرم رو قرمز و بقیه رو میگم سرجاشون وایسن و به بازی کردن نقش هویجشون ادامه بدن تا من برم جلوتر و بازم منابع جمع کنم. تا جایی که میشه با قرمزه منابع جمع میکنم و بعد یه سوییچ پلیر میکنم و گزینه همه کنار هم جمع بشن رو میزنم که عملا یه جورایی چیتیه برا اینکه کل مسیرو برنگردم.
   بعد دوباره شروع میکنم به ساختن سریع چندتا سلاح و ترکیبات مختلف و این حین جاهایی که سلاح نداره رو هم به زور با ۳ نفری جمع کردن کاراکترا پوشش میدم. در حالی سریع سریع دارم دکمه ها رو میزنم که دشمنا سریع تر بمیرن تا برم سراغ منابع جلوتر. در حالی که تا حدی خیالم راحت میشه از دشمنا، میرم سراغ بخش جلوتر و منابع بعدی و تکرار همین روند.
   حرفمو باور کنید، هیچ لذتی تو این کارایی که گفتم نبود.
   حتی توی مراحل ثابت، این مشکل مهم وجود داره، لذت نبردن از کارایی که کردی.
   اصولا سبک دفاع از قلعه قراره یه ویژگی مهم داشته باشه، اینکه بعد از کلی ساخت و ساز و استراتژی چیدن، بشینی و از نقشه نابی که کشیدی و ترکیباتی که دشمنت رو قلع و قمع میکنه لذت ببری، نه اینکه تو زمانی که قراره این اتفاقات رو ببینی، مجبور بشی بری گوشه مپ و تو سر یه چیزی بکوبی که بتونی منابع مورد نیاز دست بعدی رو ازش دربیاری، در حالی که رفیقای هویجت حتی نمیتونن تنهایی یه پشه رو بکشن.
   این مهم ترین ایراد این بازیه که عملا باعث میشه نه از پلتفرمر بودنش لذت ببری، نه از دفاع از قلعه.
   مثلا تو plants vs zombies هم شما باید در حین حملات منابع جور کنید با کلیک رو نور خورشید یا سکه ها، ولی این کار چیزی نیست که باعث بشه شما اصل قضیه که خورد شدن اسکلت زامبی هاست رو نبینید.
   یا توی Thronefall که اخیرا بازیش کردم و واقعا یک دفاع از قلعه با نبوغ بی نظیره، شما همچنان حین نبردها باید اینور اونور برید، ولی بازم نه برای جمع کردن الکی منابع، بلکه برای بکش بکش بیشتر.

   میدونید، نکته اینه که شما یه بازی رو اصلا برای چی نصب میکنید؟ مثلا اینجا من کل داستان بازی رو اسکیپ میکردم، چون واقعا یه ورمم نیست داستانش، و خصوصا وقتی اینجا میخونم داستان مهمی هم نداره، دیگه قطعا به هیچیش توجه نمیکنم. اصولا تو همچین بازی ای مثل مقاله اتاق فرار که نوشتم داستان یک وصله اضافیه که یه کم سر و شکل بده به گیم پلی و مراحل.
   من این بازی رو برای اینکه حس خوبی از پلن چیدن برای کشتن دشمنا داشته باشم نصب کردم، اساسا چیزی که دفاع از قلعه باید داشته باشه. ولی تهش نصف زمانو داشتم چیزای رنگی رنگی جمع میکردم فقط.
   اون اوایل که pubg اومده بود و اون سبک بازی مد شده بود یادمه خیلی معتادش شده بودم، اونقدر ذهنم درگیر این پیدا کردن تجهیزات و اینا میبود که حتی تو خیابون راه میرفتم حس میکردم پشت سطل اشغال دارم helmet lvl2 میبینم که باید برش دارم!
   یه روز که داشتم این تکرار احمقانه رو انجام میدادم با خودم گفتم که چی واقعا؟ من ۹۵ درصد بازی رو دارم ایتم جمع میکنم که ۵ درصد مواقع ازش استفاده کنم و حال کنم؟ تازه اگه در حین اینکه داری میدوی یکی نزنه هد شاتت کنه و رسما نیم ساعت وقت زندگیت رو پوچ کنه. از اون به بعد دیگه بازیش نکردم. نمیدونم متوجه میشید چی میگم یا نه، ولی من اگه بخوام از جمع اوری منابع لذت ببرم، میرم یه بازی استراتژی خفن بازی میکنم، نه pubg.
   این بازی هم نه لذت پلتفرمر رو داره، نه دفاع از قلعه، نه داستان و نه هیچی.
   به من اطمینان کنید و اینبار حرف آذسن رو گوش ندید. این مزخرف رو هیچ وقت نصب نکنید.

   پاسخ
   • فربد آذسن گفته:

     آوریل 28, 2026 در 8:28 ب.ظ

     ببین لذت نبردنت از بازی رو درک می‌کنم، ولی اساساً دلیلی که برای لذت نبردن بهش اشاره کردی، نشون می‌ده یه جورایی از زاویه‌ی اشتباه داری به بازی نگاه می‌کنی.

     مثلاً اینجا که این رو گفتی:‌

     اصولا سبک دفاع از قلعه قراره یه ویژگی مهم داشته باشه، اینکه بعد از کلی ساخت و ساز و استراتژی چیدن، بشینی و از نقشه نابی که کشیدی و ترکیباتی که دشمنت رو قلع و قمع میکنه لذت ببری، نه اینکه تو زمانی که قراره این اتفاقات رو ببینی، مجبور بشی بری گوشه مپ و تو سر یه چیزی بکوبی که بتونی منابع مورد نیاز دست بعدی رو ازش دربیاری، در حالی که رفیقای هویجت حتی نمیتونن تنهایی یه پشه رو بکشن.

     این اتفاقاً ویژگی سبک دفاع از قلعه نیست و خودش می‌تونه یکی از مشکلات گیم‌دیزاین این سبک باشه. چون این‌که یه دفاع خفن بچینی و بعد صرفاً بشینی و نابود شدن دشمن رو تماشا کنی، می‌تونه حوصله‌سربر باشه و نشون‌دهنده‌ی آسون بودن بیش‌ازحد بازی باشه. مثلاً همین Plants versus Zombies که مثال زدی، واقعاً اینجوری هست تا حد زیادی، ولی خب یکی از آسون‌ترین بازی‌های این سبک به حساب میاد و مثال استانداردی نیست.

     تو اساساً با یه سری از عناصری که بخشی از چالش بازی‌ان (این‌که باید دائم منابع جمع کنی یا این‌که همیشه باید در تکاپو باشی تا در کنار چیدن دفاع، خودت هم هیولاها رو از بین ببری یا این‌که اون یار همراهت قرار نیست هوش مصنوعی خفنی داشته باشه و صرفاً قراره یه خط‌نگه‌دار ساده باشه که در لحظات حساس می‌تونی جات رو باهاش عوض کنی) کنار نیومدی. ولی به نظر من همه‌ي این عناصر تجربه‌ی دینامیکی ایجاد کرده بودن که تو مراحل آخر به اوج خودش می‌رسید. اساساً اون بخش دفاع از قلعه‌ي آخر هر مرحله خیلی سخت، ولی دینامیک و هیجان‌انگیزه و تا لحظه‌ی آخر تو رو میخکوب نگه می‌داره.

     تو اون دائماً در تکاپو بودن رو به چشم ایراد دیدی، در حالی‌که بخش بزرگی از لذت بازی همون بود برای من.

     البته با اون حرفی که درباره‌ی پابجی زدی تا حد زیادی موافقم. یکی از مشکلات من با سبک بتل رویال اینه که تو بخش زیادی در حال انجام کاری که لذت‌بخشه نیستی (یعنی تیراندازی کردن) و صرفاً داری خرت‌وپرت جمع می‌کنی و اگه هم زود بمیری، عملاً هیچ لذتی از اون دور بازی دریافت نکردی. ولی خب با توجه به این حرفی که زدی، مشخص شد خصومت شخصی با مکانیزم جمع‌آوری منابع (تو بستر غیراستراتژیک) داری و خب این بحث سلیقه‌ست.

     من همچنان نظرم اینه که بازی توی سبک دفاع قلعه چالش خوب و قابل‌قبولی داره و بعضی مراحل می‌تونن خیلی پرتنش و هیجان‌انگیز باشن. ولی خب تو مشکل ذاتی با مکانیزم‌های گیم‌پلی بازی داری و این رو کاریش نمی‌شه کرد.

     پاسخ
2. Mosy گفته:

   مارس 15, 2026 در 9:53 ب.ظ

   فعلا به نظرم بدک نیست. ایده ترکیب این 2 تا ژانر جالبه ولی خب چیزی هم نیست که بگم ساچ ا واوه. به نظرم 2 نفره بازی کردنش خیلی بیشتر حال میده. سوییچ کردن های تکی تو بخش آخرش مسخره است واقعا.
   چیزی که فعلا بیشتر باهاش حال کردم طراحی های هوشمند لوکیشن های آخره، که عملا خیلی وقتا بدون نیاز به اسلحه کار گذاشتن هم میشه توش کلی روش برای نابود کردن دشمنا پیدا کرد.
   ولی خب اینکه سر هر موج حمله دشمنا عملا به جای اینکه بشینی فکر کنی و یه استراتژی خوب بچینی، نصف بیشترش رو داری تو مپ چپ و راست میکنی که ریسورس جمع کنی، این به نظرم یه کار تکراریه بیخودیه تو گیم پلی بازی. واقعا هیچ لذتی از این کار نمیبرم، ترجیح میدادم به یه شکلی اتوماتیک اون منابع رو بهمون اول هر راند میداد، و مثل خیلی تاور دیفنس های دیگه، هر چی از اول کمتر خرج کنی، بعدا بیشتر درمیاری. این جوری به نظرم یه بخش کسل کننده بیخودی رو حذف میکردن. که البته این مشکل هم یه جورایی تو سینگل پلیر بیشتر خودش رو نشون میده که واقعا دیگه مسخره است.

   پاسخ
   • فربد آذسن گفته:

     مارس 16, 2026 در 2:18 ق.ظ

     هان. آره، حدس می‌زدم شاید از این خیلی خوشت نیاد. منم نظر خودم این بود که ضعف و کمبود زیاد داره، ولی به طرز عجیبی موفق شد تا آخر من رو همراه کنه با خودش. با سیستم مبارزه‌ش و اتمسفر comfyش درگیر شده بودم.

     به نظرم اون قسمتی که بهت زمان می‌ده تا بری منابع جمع‌آوری کنی، هدفش اینه که در راه جمع‌آوری منابع، با نقشه‌ی زمین مبارزه و سوراخ سمبه‌هاش آشنا بشی و بهتر بتونی تله بچینی و نقشه بریزی. اگه از اول منابع رو بهت می‌داد، باز هم خودت نیاز پیدا می‌کردی توی نقشه بچرخی و ببینی چی به چیه. باز جمع‌آوری منابع یه هدفی بهت می‌ده.

     جلوتر که نقشه‌ها بزرگ‌تر و پیچیده‌تر بشن، درک می‌کنی چرا اینجوریه.

     پاسخ
     • Mosy گفته:

       مارس 16, 2026 در 2:49 ق.ظ

       نه آخه هر وقت میرسی به اون تریگر آخر، بهت یه فرصت میده که بری ببینی اونجا رو. این کاری که میگی رو همون موقع میشه انجام داد. بعد از اولین موج حمله که شروع میشه، دیگه اینکه بخوای هر بار همون جاهای قبلی بری و 3 تا ضربه بزنی تا بهت یه ریسورس بده، اینش واقعا رو مخمه.
       میتونست تو بخش اول که داری سکوبازی میکنی، این منابع رو اونجا بذاره. بعد به هر میزانی که تا قبل از رسیدن به بخش آخر پر میکردی، هر راند همونقدر بهت میداد. و از سمتی اینجوری میتونست بخشای سکوبازی رو یه کم پیچیده تر کنه. تا به اینجایی که من بازی کردم واقعا بخش پلتفرمرش در حد گروه سنی 3 تا 5 سال بود.

       پاسخ
       • فربد آذسن گفته:

         مارس 16, 2026 در 5:08 ب.ظ

         ببین من اگه درست یادم بیاد، از یه جایی به بعد اصلاً نیاز خیلی مبرمی به جمع‌آوری منابع پیدا نمی‌کنی. یا از قبل به‌اندازه‌ی کافی منبع داری، یا اونقدر سیستم دفاعی‌ای که ساختی خوبه که می‌تونی بدون مصرف منابع بیشتر حفظش کنی. ولی تو بعضی مراحل سخت‌تر شدیداً لازم می‌شه.

         در کل این مشکلی رو که می‌گی، من خیلی حس نکردم. یعنی یادم نمیاد با این جنبه از بازی مشکل داشته باشم. ولی شاید داشتم و یادم رفته.

         بخش سکوبازیش ساده‌تر از دفاع قلعه‌ست. ولی اونم بعضی جاها پیچیدگی‌هایی پیدا می‌کنه.

         پاسخ
3. Mosy گفته:

   مارس 14, 2026 در 4:46 ب.ظ

   خب اینو نصب کردم برم ببینم چجوریه.

   پاسخ