توسل به حقیقت بدیهی (Appeal to Self-Evident Truth) | مغلطه به زبان آدمیزاد (۴۹)
تعریف: مغلطه توسل به حقیقت بدیهی موقعی پیش میآید که گوینده ادعا کند چیزی «حقیقت بدیهی» است و برای ادعایش دلیل و مدرک نیاورد. در امور روزمره، لفظ «بدیهی» به چیزی نسبت داده میشود که بلافاصله پس از درک معنی آن، حقیقی بودنش نیز ثابت میشود، مثل «دودوتا چهارتا». البته مفهوم «بدیهی» بین فلاسفه مفهومی جنجالیست […]








آخرین دیدگاهها