fanfiction.net، بزرگ‌ترین آرشیو فن فیکشن در اینترنت (و احتمالاً کل جهان آفرینش!)

 

اگر می‌خواهید کاری درست انجام شود، خودتان انجامش دهید.

فن فیکشن (یا به‌اختصار «فَن‌فیک») یا ادبیات طرفداری تغییر دادن یا بسط دادن دنیا و اتفاقات یک اثر داستانی توسط طرفداران آن است. فَن‌فیک‌ها بنا بر چند دلیل نوشته می‌شوند: ادامه دادن داستانی که پایان مناسب یا کاملی نداشته است، قرار دادن شخصیت‌های داستان در موقعیت‌های نامعمول و پرداختن به نتیجه‌ی آن، قرار دادن شخصیت‌های دو داستان و فرنچایز متفاوت در کنار (یا در مقابل) یکدیگر و …

به‌خاطر بی‌تجربه بودن بسیاری از فَن‌فیک‌نویسان، فَن‌فیکشن به‌عنوان مرجع نوشته‌های بسیار سطح‌پایین شناخته می‌شود. با این وجود، فن‌فیک‌هایی وجود دارند که بسیار خوب هستند و بعضی‌مواقع کیفیت آن‌ها اگر از داستان اصلی بالاتر نباشد، پایین‌تر هم نیست.

فن‌فیک به نظریه‌ها، پیش‌بینی‌ها و تمایلات طرفداران پیرامون وقوع حوادث دلخواهشان جان می‌بخشد و تمرکز بسیاری از آن‌ها، به جای قهرمان داستان، یکی از شخصیت‌های فرعی است که به‌طور غیرمنتظره‌ای محبوبیت زیادی کسب کرده است.

با این‌که اینترنت عامل اصلی فراگیر شدن فن‌فیک شده، این پدیده بسیار قبل‌تر از پیدایش آن وجود داشته است. شخصیت برجسته‌ای مثل جان استوارت میل با استفاده از فضاهای خیالیِ ازپیش‌ساخته‌شده، داستان می‌نوشت. نغمه‌سرایان فرانسوی با استفاده از افسانه‌های آرتوری ترانه می‌سرودند و در یونان باستان پیرامون روابط شخصیت‌های ایلیاد نمایشنامه نوشته می‌شد.

با این‌که فرم نوشتاری رایج‌ترین فرم ارائه‌ی فن‌فیک است، ولی همه‌شان این‌گونه نیستند. فن‌فیک را می‌توان در همه‌ی اشکال بیان داستان ارائه کرد. در ژاپن، دوجینشی (داستان مصور ساخته شده توسط تازه‌کاران) یکی از اشکال معمول است و با ساده‌تر شدن ساخت ویدیو و پیشرفته شدن کامپیوترهای شخصی، فن‌ویدیوها هم اکنون ظهور کرده‌اند.

امروزه تفاوت و مرز اصلی بین فن‌فیک و داستان اصلی، به‌طور عمده توسط قانون کپی‌رایت ایجاد شده است، چون بسیاری از نوشته‌های کلاسیک در اصل فن‌فیک‌هایی هستند که بنا بر منابع قدیمی‌تر ایجاد شده‌اند.

تفاوت اصلی بین فن‌فیک و داستانی که با الهام از داستانی دیگر نوشته شده، این است که داستانی که فن‌فیک بر اساس آن خلق شده، یک یا چندین نسخه‌ی رسمی دارد که از لحاظ قانونی به یک شرکت، خالق یا هر دو تعلق دارد. بنابراین آثاری مثل The Infancy Gospel of Thomas که یکی از کتب کاذبه (کتاب‌های مشکوکی که راجع به زندگی حضرت عیسی نوشته شده و در انجیل آورده نشده) است، یا بسیاری از دگرگونی‌های افسانه‌های آرتوری که در آن‌ها جام مقدس وجود ندارد یا رابطه‌ی بین لنسلات و گونیویر هیچ‌وقت اتفاق نیفتاده، طبق این تعریف فن‌فیکشن محسوب ‌نمی‌‌شوند. همچنین در مواردی که پس از مرگ یک نویسنده، عده‌ای (ترجیحاً نویسنده‌های حرفه‌ای که قبلاً کار چاپ کرده‌اند) دنیای خلق‌شده توسط او را با حفظ قوانین کپی‌رایت و کسب رضایت بازماندن یا بستگانش، به صورت رسمی بسط می‌دهند، با پدیده‌ی فن‌فیکشن روبرو نیستیم؛ هرچقدر هم این کار سطح پایین باشد و طرفداران آن را خیانت به کار نویسنده‌ی اصلی خطاب کنند و سعی کنند نادیده‌اش بگیرند. آگوست درلت که خود یکی از مهم‌ترین افراد در شناساندن و بسط دادن آثار لاوکرفت و اساطیر کثولهو بود، این کار را «مشارکت پس از مرگ» خطاب کرده است.

تا به حال هیچ بیانیه‌ای پیرامون قانونی بودن یا قانونی نبودن فن‌فیک‌ها در قانون‌نامه‌ی آمریکا یا دادگاه‌ها صادر نشده است، ولی برخی افراد اعتقاد دارند فن‌فیک با قانون کپی‌رایت مغایرت دارد.

نظر نویسندگان پیرامون این فن‌فیک‌های نوشته بر اساس دنیای خلق‌شده توسط خودشان متفاوت است.

– جی.کی. رولینگ با در نظر گرفتن برخی محدودیت‌ها، نظر بسیار مثبتی پیرامون فن‌فیک‌های هری پاتر دارد.

– تامورا پیرس اعتقاد دارد فن‌فیک راه خوبی برای تقویت مهارت نوشتن برای نویسنده‌های بلندپرواز است.

– تری پرچت با وجود داشتن فن‌فیک‌ها مشکلی ندارد و معتقد است هر چیزی می‌تواند مفید باشد، تا موقعی که با آن عاقلانه برخوردکرد. هرچند به این بیانیه دو اخطار هم اضافه می‌کند: ۱٫ هر کس فن‌فیکی بر اساس جهان‌صفحه می‌نویسد، اصلاً نباید به فکر پول باشد ۲٫ فن‌فیک‌نویس‌های جهان‌صفحه نباید نوشته‌هایشان را در معرض دید او قرار دهند.

– جرج آر. آر. مارتین، نفرتش از این پدیده را در وبلاگ خود ابراز کرده است، تا حدی که به گفته‌ی او نوشتن فک‌فیک بر اساس دنیای نغمه‌ی یخ و آتش پیگرد قانونی به همراه دارد. به گفته‌ی او: «خلق شخصیت یکی از مراحل نوشتن است.»

– جیمز بو (نویسنده و روزنامه‌نگار) حامی پَروپاقرص فن‌فیک است و اشاره می‌کند که خلق داستان از شخصیت‌ها و محیط خلق‌شده توسط فردی دیگر، قدمی مثبت در راستای خلق شخصیت و محیط توسط خود فرد است.

– به‌طور کلی، واکنش‌ها از درخواست Archie comics پیرامون حذف فوری فن‌فیک‌های نوشته شده بر اساس آثارش تا چاپ یک سری از فن‌فیک‌های باکیفیت Star Trek به‌صورت کتاب توسط شرکت فیلمسازی پارامونت متغیر بوده است.

چند توصیه برای نوشتن فن‌فیک:

  • راجع به اثری که می‌خواهید بر اساس آن فن‌فیک بنویسید، خوب تحقیق کنید و اگر اخیراً آن را نخوانده‌اید/ندیده‌اید، حتماً این کار را انجام دهید.
  • فن‌فیک عموماً وقتی جذاب است که کار نویسنده‌ی اصلی را دنبال کند. عوض کردن اتفاقات داستان اصلی به میزان زیاد ممکن است ذوق خیلی‌ها را برای خواندن فن‌فیک شما کور کند.
  • فن‌فیک مکان خوبی برای بررسی احتمالات است. اگر برای فن‌فیک نوشتن دنبال موضوع می‌گردید، سوال‌هایی را از خود بکنید که با «چه می‌شد اگر» شروع می‌شوند:
    «چی می‌شد اگه فلان شخصیت به جای این‌که مهربون باشه، ظالم می‌شد؟»
    «چی می‌شد اگه فلان شخصیت ‌نمی‌‌‌مرد؟»
    «چی می‌شد اگه فلانی و فلانی با هم ازدواج می‌کردن؟»
    «چی می‌شد اگه همین داستان به جای یه محیط قرون وسطایی، تو یه محیط علمی‌تخیلی اتفاق بیفته؟»
    و …
  • اگر قصد دارید از شخصیت‌های داستان اصلی، بدون تغییر دادن ماهیتشان استفاده کنید، هویت و شخصیت آن‌ها را به همان شکلی که بودند، نگه دارید. مثلاً اگر یکی از ویژگی‌های شخصیت موردنظر غرور است، نباید در فن‌فیک شما رفتار یک شخصیت فروتن را پیدا کند.
  • حال‌وهوای کلی داستان را برای خود تعیین کنید. برخی از فن‌فیک‌ها بین چند حال‌وهوای کلی (به‌طور مثال جدی/ طنزآمیز) گیر می‌کنند و این باعث می‌شود دل خواننده برای ادامه دادن اثر زده شود.
  • اگر احساس می‌کنید توانایی خلق دنیا و شخصیت‌های خود را دارید، وقتتان را با نوشتن فن‌فیک تلف نکنید. چون فن‌فیک، هر چقدر هم که خوب باشد، در آخر فقط یک فن‌فیک است و به هیچ عنوان جای داستان اصیل را ‌نمی‌‌گیرد.

آثار محبوب فن‌فیک‌نویسان و تعداد تقریبی فن‌فیک‌های آن‌ها (تا بیست‌ودوم آوریل ۲۰۱۳) در سایت fanfiction.net:

  • هری پاتر ۶۳۹۷۸۱
  • ناروتو ۳۲۹۸۰۸
  • گرگ‌ومیش ۲۰۹۰۸۹
  • بلیچ ۷۲۲۵۷
  • پوکمون ۶۰۲۵۸
  • ارباب حلقه‌ها ۴۸۶۶۰
  • پرسی جکسون ۳۷۹۱۲

 

منبع: http://tvtropes.org/pmwiki/pmwiki.php/Main/Fanfic

فن‌فیکشن (Fan Fiction) | معرفی عناصر داستانی (۷)
به این مطلب امتیاز دهید.
2 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.