بایگانی نویسنده برای: فربد آذسن

تعریف: مغلطه توسل به مرجعیت موقعی پیش می‌آید که گوینده اصرار کند ادعایش صحیح است، چون مرجع یا متخصصی معتبر صحت آن را تایید کرده است و به جز اشاره به مرجع استدلال دیگری مطرح نکند. توسل به مرجعیت کاذب (Appeal to False Authority) یکی از دگرگونی‌های این مغلطه است که جلوتر به آن خواهیم پرداخت. […]

تعریف: مغلطه توسل به موفقیت موقعی پیش می‌آید که شخصی استدلالی انجام دهد، از استدلال او انتقاد شود و دستاوردها و موفقیت‌های شخص استدلال‌کننده به‌عنوان سپری برای دفع انتقادات مورد استفاده قرار گیرند. همچنین اگر استدلال شخص بر اساس سطح دستاوردها و موفقیت‌های او سنجیده شود و نه محتوای خود استدلال، این مغلطه اتفاق می‌افتد. معادل […]

تعریف: مغلطه انسان‌انگاری موقعی پیش می‌آید که ویژگی‌ها و اهداف انسانی به اشیاء بی‌جان، حیوانات، گیاهان، پدیده‌های طبیعی و خدایان نسبت داده شوند. انسان‌انگاری فقط موقعی مغلطه است که در بطن استدلال منطقی به کار رود. معادل انگلیسی: Anthropomorphism معادل‌های جایگزین: آرایه‌ی تشخیص الگوی منطقی: چیزی که انسان نیست، با ویژگی‌های انسانی توصیف شده است. ادعای […]

تعریف: مغلطه توسل به منبع ناشناس موقعی پیش می‌آید که منبعی ناشناس یا نامشخص به‌عنوان مدرکی برای صحت ادعا استفاده شود. استفاده از عباراتی مثل «می‌گن که…»، «شنیدم که…»، «تحقیقات نشون می‌دن…»‌ و جمع بستن متخصصان مثل «دانشمندها می‌گن که…» نمونه‌هایی از این مغلطه هستند. وقتی منبع به طور دقیق مشخص نشده باشد، نمی‌توانیم درستی یا […]

تعریف: مغلطه ابهام موقعی پیش می‌آید که در استدلال عبارتی مبهم وجود داشته باشد که ممکن است چند معنی از آن برداشته شود و یک سری از این معانی با نتیجه‌ی استدلال سنخیت نداشته باشند. برخی اعتقاد دارند حتی یک واژه نیز ممکن است به مغلطه‌ی ابهام منجر شود. ولی به کار بردن تک‌واژه‌ای که چند […]