فیتالیتی‌های مورتال کامبت شاید افسارگسیخته‌ترین نوع خشونتی باشند که در رسانه‌های بصری به تصویر کشیده شده‌اند، خصوصاً در بازی‌های اخیر مجموعه. میزان این افسارگسیختگی در حدی است که مورتال کامبت از آن ور بوم افتاده و به جای این‌که خشونتش هولناک و دل‌به‌هم‌زن باشد (مثل خشونت بازی‌های کال آو دیوتی)، جنبه‌ی تفریحی پیدا کرده است.

حتی کسانی که حوصله ندارند تا ترکیب کلید‌های بعضاً پیچیده را برای اجرای این فیتالیتی‌ها حفظ کنند، بدشان نمی‌آید در یوتوب این فیتالیتی‌ها را تماشا کنند. بدین منظور، در فهرست زیر ده فیتالیتی برتر تاریخ مورتال کامبت به همراه ویدئوی‌شان برای شما آماده شده است تا اگر مدتی‌ست به سراغ بازی نرفته‌اید، با مرور این فیتالیتی‌ها جگرتان حال بیاید.

۱۰. فیتالیتی «بنگ!» جوکر / مورتال کامبت در برابر جهان دی‌سی

بسیار خب، می‌دانم که گنجاندن یک فیتالیتی از Mortal Kombat Vs. DC Universe در این فهرست یک جور گناه کبیره به حساب می‌آید. فیتالیتی‌های خسته‌کننده و بی‌نمک این بازی نشان دادند که فیتالیتی ساختن برای یک بازی با درجه‌سنی نوجوان، همان‌طور که طرفداران سری پیش از انتشار بازی حدس می‌زدند، اصلاً ایده‌ی خوبی نبود. اما به‌نظرم ایده‌ی «محدودیت باعث ایجاد خلاقیت می‌شود» حداقل برای یکی از فیتالیتی‌های بازی صادق است: فیتالیتی‌ای که در آن جوکر با یک تفنگ اسباب‌بازی که پرچم «Bang!» از لوله‌ی آن خارج می‌شود، به رقیب شلیک می‌کند و بعد در حالی‌که رقیب از این شوخی گیج شده، بلافاصله یک تفنگ واقعی درمی‌آورد و پس از شلیک با آن، از شدت ذوق به خود می‌پیچد.

این فیتالیتی اصلاً خشن نیست. در واقع تنها فیتالیتی‌ای است که در آن مرگ رقیب خارج از کادر دوربین اتفاق می‌افتد. از این لحاظ یک فیتالیتی درجه‌سنی T (نوجوانان) کذایی است. اما با توجه به آشنایی‌ای که از شخصیت جوکر و بازی‌های ذهنی بیمارگونه‌ی او داریم،‌ این فیتالیتی زیرلایه‌های تاریکی پیدا می‌کند که عدم وجود خشونت ظاهری در آن را جبران می‌کند.

البته اگر خشونت ظاهری برایتان مهم است، این فیتالیتی در مورتال کامبت ۹ به‌عنوان یکی از فیتالیتی‌های شانگ سونگ (Shang Tsung) مورد استفاده قرار گرفت. فرق آن با فیتالیتی جوکر این است که شلیک تیر به مغز رقیب نمایش داده می‌شود و دلقکی که شانگ سونگ به آن تغییر شکل می‌دهد هیولاوارتر از جوکر به نظر می‌رسد.

۹. فیتالیتی «سلفی» کسی کیج / مورتال کامبت ۱۰

کسی کیج (Cassie Cage) – دختر جانی کیج و سونیا بلید – یکی از شخصیت‌های نسبتاً جدید مورتال کامبت است که در سال ۲۰۱۵ در کمیک Mortal Kombat X: Blood Ties معرفی شد. در یکی از فیتالیتی‌های کسی در مورتال کامبت ۱۰، او با یک باتوم آرواره‌ی رقیب را از جا می‌کند و سپس با صورت نیمه‌جان او سلفی می‌اندازد و آن را در یک شبکه‌ی اجتماعی به اشتراک می‌گذارد (نپرسید چرا، او به نسل جدید تعلق دارد و نسل جدید را نمی‌توان درک کرد).

بامزه‌ترین بخش فیتالیتی کامنت سونیا زیر پست اوست که نوشته: «اینا همه‌ش تقصیر جانیه». حق با اوست. فقط از یک آدم خودشیفته مثل جانی کیج چنین دختری برمی‌آید.

۸. فیتالیتی‌های جانی کیج / مورتال کامبت ۱۱

حالا که صحبت از دختر جانی کیج شد، بهتر است به خود سلطان هم گوشه‌چشمی داشته باشیم. جانی کیج، این خودشیفته‌ی دوست‌داشتنی، نمک مورتال کامبت است و در مورتال کامبت ۱۱ هم فیتالیتی‌هایش در بانمک‌ترین حالت ممکن قرار دارند. در یکی از این فیتالیتی‌ها، او بالاتنه‌ی رقیب را می‌کند و همچون عروسک شکم‌گویی (Ventriloquism) آن را در دست می‌گیرد، یک جوک صد من یک غاز از زبان او تعریف می‌کند و بعد تماشاچیان به سمت جسد گوجه پرتاب می‌کنند. پوزخند کیج در این لحظه بی‌نظیر است.

در فیتالیتی دوم او می‌خواهد با یک آپرکات کله‌ی رقیب را بکند، اما این حرکت ۱۹ برداشت طول می‌کشد. رفتار او، طوری که انگار زمین مبارزه پشت صحنه‌ی سینماست، از همان تیپ سناریوهای مضحکی است که شخصیت جانی کیج برای آن ساخته شده است.

۷. فیتالیتی «چماق ساختن از لنگ حریف» کوآن‌چی / مورتال کامبت ۴

این فیتالیتی واقعاً بامزه است! کوآن‌چی (Quan Chi) پای رقیبش را می‌کند و آن را چون چماق روی پیکرش می‌کوبد. چیزی که این فیتالیتی را بامزه می‌کند این است که تمام نمی‌شود؛‌ گویی کوآن‌چی قرار است تا ابد رقیبش را با لنگ خودش کتک بزند و اینقدر اعصابش خراب است که حتی برایش مهم نیست فیگور برنده شدن بگیرد. هر بار هم که ضربه‌ای به حریف وارد می‌کند، صدای آخ و اوخی از او در‌می‌آید و یک عالمه خون فوران می‌کند. در انگلیسی اصطلاحی داریم تحت عنوان «There is no kill like overkill» (ترجمه‌ی دست‌وپا شکسته: هیچ کشتنی مثل افراط در کشتن نیست). این فیتالیتی مصداق بارز Overkill است.

جا دارد به یکی دیگر از فیتالیتی‌های بامزه‌ی کوآن‌چی در مورتال کامبت: اتحاد مرگبار (Mortal Kombat: Deadly Alliance) اشاره کرد که در آن کوآن‌چی روی سر رقیب می‌پرد، گردنش را کش می‌دهد، رقیب چند ثانیه با گردنی زرافه‌مانند راه می‌رود و بعد روی زمین می‌افتد. کوآن‌چی برخلاف قیافه‌ی ترسناک و جدی‌اش درک خوبی از طنز سیاه دارد.

۶. فیتالیتی «حمله‌ی هوایی سایرکس» / مورتال کامبت ۳

دنیای مورتال کامبت پر شده از شخصیت‌های سادیستیک و مازوخیست، ولی سایرکس (Cyrax) از این لحاظ روی همه را کم کرده است! این بابا آنقدر روانی است که در یکی از فیتالیتی‌هایش دستور یک حمله‌ی هوایی را صادر می‌کند و در حالی‌که خنده‌ای جنون‌آمیز سر می‌دهد، خودش را همراه با رقیبش پودر می‌کند. البته سایرکس یک نینجای سایبورگ است و برای همین شاید به‌اندازه‌ی کسی که از گوشت و پوست و خون ساخته شده، درد احساس نکند، ولی همین‌که پودر کردن خودش به همراه رقیبش لذتی در حد قهقهه زدن برایش فراهم می‌کند، جنبه‌ای بیمارگونه به این فیتالیتی می‌بخشد که آن را از بقیه‌ی فیتالیتی‌ها متمایز می‌کند.

جا دارد به فیتالیتی انتحاری اسموک (Smoke) هم در همین بازی اشاره کرد که یک سری بمب از سینه‌اش بیرون می‌اندازد و کل کره‌ی زمین را منفجر می‌کند! ولی این یکی دیگر خیلی تخیلی‌ست. در حدی‌که جنبه‌ی بیمارگونه‌ی فیتالیتی سایرکس در این تصویر اغراق‌آمیز گم می‌شود.

۵. فیتالیتی «اره کردن از وسط» کونگ لائو / مورتال کامبت ۹

به نظرم «فیتالیتی اره کردن از وسط» خشونت‌بارترین فیتالیتی مورتال کامبت ۹ است (که البته برای اولین بار در موبدان شائولین (Mortal Kombat: Shaolin Monks) معرفی شد). در این فیتالیتی کونگ لائو (Kung Lao) کلاهش را روی زمین می‌گذارد، آن را به یک اره‌برقی تبدیل می‌کند و رقیب را از زیرشکم تا نوک سر از وسط آن رد می‌کند. این روش مردن بسیار دردناک به نظر می‌رسد و یادآور روش شکنجه و اعدام قرون وسطایی است که در آن شخص را وارونه آویزان می‌کردند و با یک اره‌ی بلند از زیرشکم تا آن مغز او را می‌بریدند. دلیل وارونه آویزان کردن فرد هم این بود که خون به مغزش برسد و تا لحظه‌ی آخر مرگ به‌هوش باقی بماند و درد بی‌امان را حس کند. از یک مبارز شائولینی مثل کونگ لائو توسل به چنین فیتالیتی سادیستیکی بعید بود، ولی خب نمی‌توان جنبه‌ی نمایشی موثر آن را نادیده گرفت.

۴. فیتالیتی «مغزدزدی» فراست / مورتال کامبت ۱۱

در مورتال کامبت ۱۱، فیتالیتی‌ها در خشن‌ترین، جذاب‌ترین و سینمایی‌ترین حالت ممکن‌شان قرار دارند. برای همین انتخاب یکی از آن‌ها به‌عنوان فیتالیتی برتر سخت است. در نهایت به این نتیجه رسیدم که فیتالیتی مغزدزدی فراست (Frost) بهترین گزینه برای ورود به این فهرست است. در این فیتالیتی، فراست دشمن را منجمد می‌کند، با یک مشت سنگین پیکرش را خرد می‌کند، مغز و نخاعش را بیرون می‌آورد، آن را به دست یک پهباد می‌سپارد و در صحنه‌ی بعدی می‌بینیم که یک بازوی مکانیکی آن را داخل پیکر یک نینجای سایبورگ قرار می‌دهد.

دلیل جذابیت این فیتالیتی برای من این بود که علاوه بر نشان دادن یک صحنه‌ی خشن خفن (کاری که همه‌ی فیتالیتی‌ها انجام می‌دهند)، دنیاسازی هم می‌کند. شاید برای کسی که با دنیای مورتال کامبت آشنایی عمیق ندارد، سوال پیش بیاید که شخصیت‌هایی چون سکتور (Sektor)، سایرکس، اسموک و… دقیقاً چه هستند و از کجا آمده‌اند. این فیتالیتی به این سوال پاسخ می‌دهد. این نینجاهای سایبورگ به مغز و نخاع انسانی مجهزند و در کارخانه به عمل می‌آیند.

تلاش برای قصه‌گویی و دنیاسازی از طریق یک فیتالیتی ده‌ثانیه‌ای برای من جذاب بود و از نمونه‌های مشابه در آینده استقبال می‌کنم.

۳. فیتالیتی «جمجمه‌ی آتشین» اسکورپیون / مورتال کامبت ۱

اکنون به‌لطف فیتالیتی‌های پر زرق و برق مورتال‌کامبت‌های سه‌بعدی، فیتالیتی‌های مورتال کامبت ۱ بچگانه و بی‌مزه به نظر می‌رسند. در باب بی‌مزه بودن فیتالیتی‌ها همین بس که در یکی از فیتالیتی‌های جانی کیج، او با یک لگد معمولی حریفش را به آن سوی نقشه پرتاب می‌کند. همین. حتی از یارو یک قطره خون هم ریخته نمی‌شود! ولی برای ادای دین به این بازی مهم واجب است که حداقل یکی از فیتالیتی‌های کلاسیک آن در این فهرست آورده شوند. فیتالیتی منتخب متعلق به اسکورپیون است. در این فیتالیتی او نقابش را درمی‌آورد و با نفسی آتشین حریفش را جزغاله می‌کند.

جمجمه‌ای که در پشت نقاب قرار دارد اسکورپیون را موجودی بسیار مهیب جلوه می‌دهد و شک ندارم بسیاری از کسانی که مورتال کامبت ۱ را روی دستگاه آرکید بازی کردند، با مشاهده‌ی این فیتالیتی برای اولین بار جا خوردند، چون انتظار دیدن یک موجود غیرانسانی در پشت نقاب اسکورپیون را نداشتند. اسکورپیون شخصیتی پرابهت و ترسناک است، و این فیتالیتی پیش از این‌که یک خروار زمینه‌ی داستانی درباره‌ی اسکورپیون نوشته شود، این را به همه نشان داد.

۲. فیتالیتی «خشم اژدها»ی لیو کانگ / مورتال کامبت ۲

قبلاً رسم بازی‌های مبارزه‌ای گنجاندن شخصیتی بود که ادای دینی واضح به بروس لی است. این شخصیت در در تکن (Tekken) مارشال لا/فورست لا (Marshall Law/Forest Law)، در استریت فایتر (Street Fighter) فی لانگ (Fei Long) و در مورتال کامبت لیو کانگ (Liu Kang) بود. علاوه بر شباهت ظاهری به بروس لی و درآوردن اصوات بروس‌لی‌وار از خود، لیو کانگ به نام دوتا از فیلم‌های او (The Way of the Dragon و Enter the Dragon) نیز ادای دین می‌کند. از چه طریق؟ از طریق تبدیل شدن به یک اژدهای شرقی و قورت دادن بالاتنه‌ی دشمن در یکی از فیتالیتی‌های معروفش.

به‌لطف لیو کانگ، عبارت «خشم اژدها» از سطح یک استعاره فراتر رفته است و به یک فیتالیتی کلاسیک تبدیل شده که جلوه‌های بصری آن در دنباله‌های سه‌بعدی بهتر و بهتر می‌شود.

۱. فیتالیتی «قطع نخاع» ساب‌زیرو / مورتال کامبت ۱

رابطه‌ی ساب‌زیرو با بیرون کشیدن نخاع رقیبش مثل رابطه‌ی ماریو با پریدن یا سونیک با سریع دویدن است. این دو از هم جدایی‌ناپذیرند و تا وقتی مورتال کامبت جدید ساخته شود، ساب‌زیرو هم نخاع رقیبانش را به اشکال مختلف مورد عنایت قرار خواهد داد. نکته‌ی جالب این است که قطع نخاع ربط چندانی به هویت او به‌عنوان یک نینجای یخ‌پرتاب‌کن ندارد (مثلاً فیتالیتی یخی نیست)، ولی این حرکت به اندازه‌ی حملات یخی ساب‌زیرو با هویت او گره خورده و جزو قدیمی‌ترین فیتالیتی‌ها به حساب می‌آید که هنوز فرم اصلی‌اش را حفظ کرده است. هرچند در مسیر تکامل دگرگونی‌هایی را هم تجربه کرده است (مثلاً در مورتال کامبت ۱۰ ساب‌زیرو به جای این‌که نخاع را دربیاورد، با سوراخ کردن سینه‌ی رقیب از طریق یک مشت سنگین، نخاعش را خرد می‌کند و سپس دو سر خردشده را می‌گیرد و از آن ناحیه رقیب را از وسط نصف می‌کند).

جا دارد به این نکته اشاره کرد که طبق شایعات موجود، قطع نخاع فیتالیتی مورد علاقه‌ی اد بون و جان توبایاس، سازندگان اصلی مورتال کامبت است. بنابراین اگر با انتخاب اول موافق نیستید، با کسانی که مورتال کامبت را ساخته‌اند طرفید.

 

انتشار یافته در:

مجله‌ی اینترنتی دیجی‌کالا

 

9 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

  1. Beta says:

    کاراکتر جانی کیج هرچند شدیدا رو مخمه و باهاش ارتباط برقرار نمیکنم ولی فیتالیتی هاش خلاقانه و بامزن
    فیتالیتی هایی که تو نسخه های قدیمی وجود داشتن و بعدا تو X یا ۱۱ بازسازی شدن هم خیلی جالبن
    حیف من زمان قدیم نمیشناختم این بازی رو وگرنه حس نوستالژی خاصی باید داشته باشه
    بعلاوه اینکه بهبود کیفیت و گرافیک هم شگفت انگیزه
    به شخصه همچین حسی رو تو بازی tomb raider تجربه کردم

    پاسخ
    • فربد آذسن says:

      آره، نوستالژش خیلی بالاست.

      من خودم جزو اولین خاطرات گیمینگی که دارم، مورتال کامبت بازی کردن تو دستگاه‌های آرکید پارک اوستا بود. حتی هنوز مدرسه نمی‌رفتم.

      This franchise has come such a long way.

      پاسخ
    • فربد آذسن says:

      البته جا دارم بگم که اینا ۱۰۰٪ انتخاب‌های شخصی خودم هستن.

      مورد ۱۰ هم واقعاً به شخصیت جوکر می‌خوره و اگه تو بحرش بری، یه دارکنسی داره که فیتالیتی‌های دیگه ندارن.

      پاسخ
      • amir soprano says:

        در مقایسه با بقیه فیتالیتی های توی لیست گفتم.
        مسئله ایده اش نیست، اجراش لوسه. وگرنه اگر تو کمیک های یه کسی مثل اسکات اسنایدر اتفاق می افتاد من کف و خون قاطی می کردم.

        پاسخ